Twoje pytania, nasze odpowiedzi: Niezależnie od tego, czy jesteś nowym użytkownikiem, czy stałym klientem, nasza baza odpowiedzi zawiera bogactwo informacji, które pomogą Ci lepiej zrozumieć nasze produkty. Odkryj odpowiedzi opracowane przez naszych ekspertów.
Jaki jest wpływ temperatury na rezystancję żył?
Rezystancja przewodów zmienia się w funkcji temperatury. Zgodnie z krzywą ISO temperatura przewodu PH30, pracującego w warunkach pożaru wyniesie po 30 minutach 822°C, a jego rezystancja wzrośnie 4,5x! Temperatura przewodu PH90 po czasie 90 minut wyniesie ok. 955°C, a jego rezystancja wzrośnie prawie 5,3x! Należy to uwzględnić w trakcie projektowania instalacji oraz przyjąć odpowiednie współczynniki bezpieczeństwa. Rezystancja przewodu ma bowiem wpływ na spadki napięć, a co za tym idzie na to czy urządzenie zadziała w warunkach zagrożenia, czy też nie. Spadki napięć można zniwelować, zwiększając, przekrój żył.
Jak czytać i co oznacza kod IK?
W normie PN-EN 50102 (PN-EN 62262) podano klasyfikację stopni ochrony zapewnianej przez obudowy przed zewnętrznymi udarami mechanicznymi urządzeń o napięciu znamionowym nieprzekraczającym 72,5 kV. Podano definicje stopni ochrony i ich oznaczenia, wymagania dotyczące każdego oznaczenia oraz opis badań wykonanych w celu sprawdzenia, czy obudowa spełnia wymagania normy.
W normie przedstawiono klasyfikację od 0 do IK10, gdzie IK0 to brak ochrony, a IK10 odporność na udar o energii 20J (uderzenie stalowego młota lub kuli o masie 5 kg spadającego na obudowę z wysokości 40 cm).
Czy wiesz, że?
Niedawno została opublikowana zmiana do ww. normy, która wprowadza między innymi nowy stopień ochrony IK11 (odporność na udar o energii 50J!).
Co oznacza kategoria pokrycia sygnalizatora?
W normie EN 54-23:2010 oprócz podziału ze względu na środowisko pracy został wprowadzony również podział urządzeń wg kategorii pokrycia:
Kategoria “C” dla sygnalizatorów instalowanych na stropach (ang. “C” – ceilling mounted devices)
Kategoria “W” dla sygnalizatorów instalowanych na ścianach (ang. “W” – wall mounted devices)
Kategoria “O” dla sygnalizatorów o klasie otwartej (ang. “O” – open class devices)
W pracy [1] scharakteryzowany został podział wg kategorii pokrycia. Dla sygnalizatorów kategorii C producent musi podać maksymalną wysokość montażu: 3 m, 6 m lub 9 m oraz średnicę (w metrach) cylindrycznego obszaru będącego zasięgiem działania urządzenia zabudowanego na wysokości sufitu, w którym sygnalizator osiąga wymagane natężenie światła. Przykładowo oznaczenie C-3-6 oznacza, że sygnalizator zamontowany na wysokości 3 m zapewnia wymagane natężenie światła w walcu o średnicy 6 m i wysokości 3 m.
Dla urządzeń kategorii W należy określić maksymalną wysokość montażu urządzenia na ścianie (minimum 2,4 m) oraz szerokość (w metrach) sześciennego obszaru, w którym wymagane natężenie oświetlenia jest zgodne z normą. Przykładowo oznaczenie W-2,4-4 oznacza, że sygnalizator zamontowany na ścianie na wysokości 2,4 m zapewni wymagane natężenie światła w przestrzeni o wymiarach 2,4x4x4 m.
Produkowane przez W2 sygnalizatory, posiadające człon optyczny certyfikowany zgodnie z normą EN 54-23:2010 zostały zaklasyfikowane jako kategoria O. Oznacza to, że mogą one być montowane zarówno na suficie, jak i ścianie, a deklarowany obszar pokrycia został przedstawiony za pomocą bryły fotometrycznej. Dokładny kształt bryły dla poszczególnych sygnalizatorów został udostępniony na stronie W2.
[1] Borysewicz Jarosław, Stępień Paweł, Chołuj Łukasz, Wymagania, metody badań i kryteria oceny właściwości sygnalizatorów optycznych (VAD). Metoda pomiaru rozsyłu światła, BiTP Vol. 44 Issue 4, 2016, pp. 159–164
Gdzie i po co stosuje się sygnalizatory optyczne?
Optyczne urządzenia alarmowe powinno się stosować wszędzie tam, gdzie istnieje możliwość, że przebywają osoby niesłyszące, niedosłyszące, stosowane są ochronniki słuchu lub w obszarach budynku o dużym natężeniu hałasu. Stosowne zapisy odnośnie stosowania sygnalizatorów optycznych znaleźć można m.in. w PKN-CEN/TS 54-14:2006 Systemy sygnalizacji pożarowej — Część 14: Wytyczne planowania, projektowania, instalowania, odbioru, eksploatacji i konserwacji.
„W strefach, w których sygnały akustyczne mogą być nieskuteczne, np. wskutek zbyt wysokiego poziomu szumów tła, upośledzenia słuchu wśród użytkowników lub gdzie prawdopodobnie nosi się ochraniacze słuchu, w uzupełnieniu do sygnałów akustycznych należy stosować sygnały optyczne…”
Sygnalizatory optyczne powinny być stosowane jako uzupełnienie sygnalizacji akustycznej.
„Optyczne urządzenia alarmowania pożarowego powinny być stosowane tylko jako uzupełnienie akustycznych urządzeń alarmowych i nie powinny być stosowane samodzielnie. Każdy optyczny alarm pożarowy powinien być wyraźnie widoczny i powinien odróżniać się od innych sygnałów optycznych używanych w obiekcie.”
Czym jest sygnalizator optyczny?
Sygnalizatorem optycznym nazywa się urządzenie, które generuje światło błyskowe mające na celu zasygnalizowanie osobom przebywającym w budynku stan zagrożenia pożarowego (tłum. z EN 54-23). Sygnalizatory optyczne często nazywane są skrótowo VAD (z ang. Visual Alarm Device).
